[[{"content_id":18819,"content_number":0,"portal_id":5,"lang_id":"fa","content_title":"اردوی راهیان نور برگزار شد","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"اردوی راهیان نور برگزار شد","content_summary_fill":1,"content_body":"اول سلام، مثل همیشه به نام تو . . .\r\nبسم الله الرحمن الرحیم\r\n   به نام خدایی که صاحب این روزهاست، بسم رب الفاطمه سلام‌‌الله‌علیها، \r\n                                                                     و بسم رب الشهداء ...\r\n   گاهی باید سفر کرد، دور شد از هیاهوی اغیار، ... \r\n        گاهی باید هجرت کرد از خود به سوی سرزمین بی‌خودی، ... \r\n             گاهی باید غرق شد در سیل کاروان نور ... \r\n                  گاهی باید ... دل را به دریا زد و خود را به تلاطم حادثه افکند ...\r\n                                      و در این میان دل را به وادی عشق رهسپار کرد ... \r\n   وادی که سال‌هاست بی‌تاب آن است، .. \r\n      دل را باید سپرد به سفر ناشناسی در راه‌های فراموش شده‌ی عشق‌بازی با حق ... \r\n               باید راهی شد؛ حتی اگر شب و روز، شهادت بانوی دوعالم باشد ..\r\n\r\n   کوله بارت را بر بند که راهی سفریم ..\r\nوجودت را از هر چه غیر اوست خالی کن که هر چه خالی تر راهی شوی، بیشتر وجودت را پر می‌کنند .. راهی می‌شویم تا بچشیم قطره‌ای از دریای شهدا را ..\r\n\r\nراهی می‌شویم، به نیابت از دو شهید گمنام دانشگاهمان، عملیات والفجر8 ؛ ..\r\nرمز عملیات (سفر) : "یا زهرا" سلام الله علیها ؛ ..\r\nحرف دل . . . \r\nیک وقت هست که به این در و آن در می‌زنی، .. بالا و پایین می‌روی تا به چشم شهدا بیایی ..اما؛ .. \r\n\r\nیک وقت هست که آرام در مسیر نگاه شهدا می‌نشینی و خودت را در معرض نگاه شهدا قرار می‌دهی ببینی آیا تو عیار و لیاقت زائران شهدا شدن را داری؟؟ یا نه ..\r\nدل در دلت بی‌تابی می‌کند که آیا شهدا مرا می‌پذیرند ؟؟ ..\r\nچه شیرین است که شهدا با نگاهشان به تو چشم بدوزند و بعد از این نگاه عمیق .. \r\nتو را برای زیارتشان بخوانند ...\r\nامید بسته بودم نه به لیاقت خود، .. بلکه به حرمت حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها\r\n    او که بی‌تاب روضه‌هایش بودید و بر سر سربند مزین به نام او غوغا می‌کردید ..\r\n  آی شهداء !! ..\r\nای کسانی که عند ربهم یرزقون را برای شما گفته‌اند؛ ...\r\n        لقمه‌ای برای روح گرسنه‌ام می‌گیرید ؟! ...\r\nمنزل اول : اروند . . . \r\nنام اروند را که می‌شنوی ناخودآگاه به یاد عملیات والفجر 8 می‌افتی؛ .. عملیاتی که دو یادگار از آن روزها در نزدیکی ما به تازگی خانه کرده‌اند .. \r\nشهدایمان را می‌گویم ..\r\nدلت را همراه من روانه کن!\r\nروزها و شب‌ها را که مرور کنی می‌بینی که این روزها، روزهای داغ ریحانه رسول الله است، .. \r\nنیت سفرمان را یادت بیاید به نیابت از شهدای گمنام دانشگاه است،‌ ..\r\nبه شهدایمان که فکر کنی می‌بینی آنها در عملیات والفجر8، اروند کنار، با رمز عملیات یا زهرا سلام الله علیها شهید شده‌اند، ..             عجیب نیست ! ..\r\n\r\nزمین و زمان دست به دست هم دادند که من و تو اول سرزمینی که پا در آن می‌گذاریم وادی باشد که با تمام رنگ و بوهای سفرمان هم نوایی داشته باشد ..\r\n نمی‌دانم سفرت را با چه نیتی شروع کردی! .. اما این تنها اتفاق زیبای این سفر نیست .. با من بیا تا باز هم برایت بگویم .. این تازه اول راه بود ..\r\nبوهای عجیبی از این سفر به مشام می‌رسد . . . شامه‌ات را تیز کن ! . . .\r\n\r\nاروند را که بخوانی بوی شهادت می‌دهد ..\r\n   اروند را که بنگری بوی شهدایی را می‌دهد که با موج آب به سوی گمنامی شتافتند ..\r\n  \r\nاروند رودی است ظاهری آرام دارد اما دلش غوغای امواج پرتلاطم است ..\r\n   اروند رودی است که حامل تابلویی است که روی آن نوشته شده است : کربلا 600 کیلومتر، .. اروند رودی است که از کربلا می‌آید .. \r\nاروند عجیب بوی "یا زهرا" می‌دهد .. یادت نرود ایام فاطمیه است! ..\r\n \r\nمنزل دوم : شلمچه . . .\r\nهر وقت اسم شلمچه می‌آید ناخودآگاه یاد این شعر می‌افتی:\r\n"اما میون جبهه‌ها، شلمچه بیشتر از همه\r\nگرفته بوی فاطمه ..\r\nذکر لبا،‌ وقتی که یازهرا می‌شد\r\nهمه گره‌هامون وا می‌شد .."\r\n\r\nچه خبر است در عالم که ما باید زمانی راهی این وادی مقدس شویم که نه تنها ایام بوی فاطمه می‌دهد، .. بلکه پرستوهای پرکشیده از این دیار نیز فاطمی باشند، .. و عاشق فاطمی، .. یادت نرود ایام فاطمیه است! ..\r\n\r\nغروب باشد، آن هم غروبی که در آخرین‌های روزهای عمر مادر است ..\r\n   خاک باشد، آن هم خاکی که از جنس بهشت است رو به خاک کربلا ..\r\n      دل بی‌تاب باشد آن هم برای شهدا .. و من در چند قدمی مرز کربلا ..\r\n\r\nو شهدا بی‌تاب مادر .. نجوای یا زهراهایشان را می‌شنوی؟! .. گوش کن!! ..\r\nتو هم با آنها ذکر یا زهرا بگیر .. چند روزی بیشتر مهمان مادر نیستیم!! ..\r\n\r\nمنزل سوم : طلائیه . . .\r\n\r\n"فاخلع نعلیک! إنّک بالواد المقدس طوی"\r\n     سر در ورودی کربلای طلائیه ..\r\n\r\nبه اینجا که می‌رسم قلمم از کار می‌افتد .. از کجایش بگویم .. از شهدای عملیات خیبرش .. از حاج همتش .. از شهید خرازی‌اش .. از .. \r\nبه طلائیه که می‌رسی فقط کفش‌هایت را که کم است .. باید تمام خودت را رها کنی و دلت را بسپاری به دست شهدا .. صدای مجنون می‌آید ..\r\n\r\nقدم‌هایت را آرام بر روی خاک‌های طلائیه بگذار که بال ملائک فرش آنجاست .. و این روزها بال ملائک زخمی تر است .. هم بخاطر شهدا و هم بخاطر مادر شهدا .. روزهای پایانی عمر مادر است .. یادت نرود! ایام فاطمیه است! ..\r\n\r\nشهدا مجلس عزا برپا کردند .. دل بده به بزم عاشقی شهدا برای عزای مادر .. \r\n\r\n\r\n\r\nمنزل چهارم : مسجد جامع خرمشهر . . .  \r\n\r\nسلام بر خرمشهر، ..\r\nسلام بر مسجد جامع خرمشهر، ..\r\nو سلام بر همه دلاورانی که این مسجد و همه خرمشهر، معراج شان شد، ..\r\nو سلام بر همه جان های تابناکی که با جهاد خویش خرمشهر را به کربلا گره زدند.\r\nای گلدسته! تا آسمان خدا قد بکش برای اذان، بر فراز مسجد جامع خرمشهر ..\r\nو اگر تیرها، هزار در هزار هم شد، مبادا از پا بنشینی .. یادمان نرود! \r\n"خرمشهر را خدا آزاد کرد" ..\r\n\r\nاین جا خرمشهر، این جا مسجد جامع خرمشهر و من مطمئنم این مسجد، هزار در هزار نماز مقبول به آسمان فرستاده است و چنان می درخشد که چشم فرشتگان خدا را همواره به تماشا می خواند.\r\nاینجا صدای شهید سید محمدعلی جهان‌آرا را می‌توان با گوش دل شنید ..\r\n\r\nیادمان بماند، مراقب \r\n    "خرمشهر ایمانمان" \r\n                       باشیم ..\r\n \r\nمنزل پنجم : مزار علی بن مهزیار . . .\r\n\r\nتا به حال عاشق و شیدای امام زمانت شده‌ای؟! ..\r\nتا به حال آتش حرمان و دوری‌اش درونت را سوزانده؟! ..\r\nتا به حال بی‌تاب دیدار مولایت شده‌ای، طوری که خواب و خوراک را از تو بگیرد؟! ..\r\nتا به حال از درد دوری‌اش خواب از چشمانت ربوده شده، کامت تلخ شده، سینه‌ات سنگینی کرده، نفست تنگ شده؟! ..\r\nاگر نه .. بدان "عاشق" نشدی! ..\r\nشهدا عاشق بودند که هربار که به شهرشان برمی‌گشتند دلتنگ برگشتن بودن و تاب ماندن و نفس کشیدن در هوای شهری که "عاشق" امام زمانشان نیستند را نداشتند ..\r\n\r\nامروز به زیارت عاشقی می‌روی که سالها دل داده‌ بود و بی‌تاب .. خواب از چشمانش ربوده شده بود در فراق مولایش .. نذر کرده بود چهل سال به حج تمتع برود تا چشمش به دیدار مولایش روشن شود .. حالا چرا مکه؟! ..\r\nشنیده‌ای حج بر امام زمانمان واجب است ..\r\n    شنیده‌ای بر حاجی واجب است در روز عرفه از اذان صبح تا اذان مغرب در عرفات بماند و از آنجا خارج نشود ..\r\n          حال در تمام سال! یک روز هست که تو می‌دانی مولایت کجاست .. \r\nو علی بن مهزیار عاشق و گرفتار .. هر سال راهی حج می‌شد .. به عشق مولایش ..\r\nبه سی سال نرسیده بود که ناامید شد و دلتنگ .. شبی در خواب دید که به او می‌گویند امسال به حج بیا! مولایت را خواهی دید ..\r\nعلی بن مهزیار راهی حج می‌شود .. بی‌تاب‌تر از همیشه .. امام وعده دیدار داده بود .. موعد سر می‌رسد، روز عرفه! .. و با راهنمایی فرستاده امام راهی خیمه امام می‌شود ..\r\nبعد از این همه بی‌تابی! .. علی بن مهزیار چطور تا خیمه امام رفت .. چطور پرده خیمه امام را بالا زد .. چطور امام را دید .. خدا می‌داند .. \r\nفکر می‌کنی وقتی امام را دید، امام در اولین کلام چه سخنی به علی بن مهزیار فرمود؟!.. باورت نمی‌شود که امام چه فرمودند! ..\r\nامام رو به علی بن مهزیار کردند و فرمودند: دیر آمدی سراغ ما ؟! ..\r\nعلی بن مهزیار به امام گفت: آقاجانم من نشانی از شما نداشتم وگرنه زودتر به دیدار شما می‌آمدم ..\r\nامام فرمودند: اگر بهتر بودی زودتر به تو نشانی می‌دادیم !! ..\r\nمولایمان منتظر دیدار حضوری ماست .. \r\nمَتی ترانا و نراک .. کی شود که ما همدیگر را ببینیم ..\r\nوارد زیارت شدی، .. دلت که شکست، .. من درمانده را نیز دعا کن که از چشم مولایم نیفتم، ..\r\n* * * * *\r\nچه انتظار غریبی .. تو بین منتظران هم عزیز من چه غریبی .. عجیب تر که چه راحت نبودنت شده آسان .. فقط نشسته ایم و گفتیم .. خدا کند که بیایی ..\r\n\r\n \r\n\r\nمنزل ششم : فکه . . .\r\n\r\nبه اینجا که می‌رسم قلم در دستم باز می‌ماند، بغض گلو را می‌فِشُرد، اشک جاری می‌شود و اقرار می‌کنم که ناتوانم از بیان فکه .. \r\nفکه، فکه، فکه، فکه، فکه .. و می‌خواهی تا آخر بنویسی فکه .. اولین قدم‌ها را که در رمل‌ها می‌گذاری بی‌اختیار یاد رمل‌های کربلا می‌کنی .. بوی شهادت عجیب اینجا را پر کرده است .. به هر سو نگاه می‌کنی بال و پر شهادت بازِ باز است! ..\r\nقلب‌ فکه‌، میان‌ کانال‌ِ کمیل‌ جا ماند.\r\nاز فکه‌، فقط‌ باید در فکه‌ سخن‌ گفت‌ و بس‌.\r\nسوغات‌ فکه‌، چه‌ می‌تواند باشد جز مُشتی‌ سیم‌ خاردار و رمل؟\r\nفکه بوی شهید آوینی می‌دهد که گفت:\r\n« مکه برای شما، فکه برای من! بالی نمی‌خواهم همین پوتین‌های کهنه‌ام می‌توانم به بهشت بروم »\r\nدر فکه‌ بود که‌ هر که‌ آرزو می‌کرد چونان‌ مادرش‌ مفقود بماند، پیکری‌ از او باز نیامد و گمنام‌ خفت‌ .. یادت نرود، ایام فاطمیه است! ..\r\nفکه‌ را تنهایی‌ عشق‌ قداست‌ بخشیده‌. \r\nمگر می‌شود فاطمه‌ دلش‌ در فکه‌ نسوخته‌ باشد؟\r\nمگر می‌ شود مهدی‌ فاطمه‌ بر فکه‌ گذری‌ ونظری‌ نداشته‌ باشد؟\r\nروی رمل‌ها که قدم برمی‌داری .. یادت نرود .. \r\n \r\nمنزل هفتم : معراج . . .\r\n\r\nشب شهادت است .. یا زهرا ..\r\nامشب قلب شهدا عجیب گرفته ..\r\nامشب بغض درون سینه سنگینی می‌کند ..\r\nامشب خانه امیرالمومنین بی چراغ می‌شود .. و بچه‌ها عزادار مادر ..\r\nاگر تمام خاک‌های مقدس را زیارت کردی، اینجا بزم عاشقی با خود شهداست! ..\r\nاینجاست که می‌خواهی تمام عالم را بدهی و بیشتر در کنار پیکر مطهر شهدا بمانی! ..\r\nکمی دلت را جلا بده .. آه .. اشک امان نمی‌دهد .. شهدا از غصه حضرت زهرا دق می‌کنند .. جان می‌دهند .. بی‌تاب می‌شوند ..\r\nحالا به خودت نگاه کن! .. در چنین شب عزیزی مهمان خودِ خودِ شهدا هستی!! ..\r\nاین بزم و این میدان .. شهدای گمنام دانشگاه را فراموش نکن ..\r\nامشب هم در جوار شهدا ذکر را فراموش نکن .. جهت تسلای قلب شهدا و به نیابت از شهدا .. \r\n   سلام الله علیها\r\n\r\n\r\n\r\nمنزل هشتم : هویزه . . . \r\n\r\nشب، شب شهادت حضرت زهراست .. \r\nهویزه با نام شهید علم‌الهدی عجین است؛ با خاطرات نبرد نابرابر عده‌ای محدود در مقابل لشگر تانک‌ها و به خون غلتیدن‌های جوانان مومن.\r\nمحمدحسین قدوسی، فرزند شهید قدوسی و نوه علامه طباطبایی بود. به سینه‌اش تیر خورده بود و داشت دست و پا می‌زد. رفتم کمکش کنم که دیدم دارد با خون سینه‌اش وضو می‌گیرد... مبهوت مانده بودم. گفت کمکم کن به حالت سجده بروم. پیشانی‌اش را بر خاک گذاشت و پر کشید.\r\n\r\nمنزل نهم : کانال کمیل . . . \r\n\r\nنامش را شنیده‌ای؟! .. پرستوی کمیل .. شهید ابراهیم هادی ..\r\nدر جای جای کانال کمیل از هر کس که یاد کنی آخرش به ختم می‌شود به یگانه مرد گردان کمیل و حنظله .. کسی که پیکر شهدا را برگرداند اما .. خودش جاماند ..\r\nجاماند تا مانند مادرش حضرت زهرا سلام الله علیها گمنام بماند ..\r\nروز، روز شهادت حضرت زهراست .. و ما در کانال کمیل .. ذکر "یا زهرا" می‌گیریم به نیابت از شهید ابراهیم هادی .. که عاشق حضرت زهرا بود و برایش روضه می‌خواند ..\r\nتابلو نوشته کانال کمیل :\r\n« هر که شهید نشود ؛ لاجرم خواهد مرد ! »\r\nآخرین برگ دفترچه یادداشت یکی از شهدای گردان حنظله :\r\n\r\n  \r\n\r\nمنزل دهم : دوکوهه . . . \r\n\r\nدو کوهه السلام ای خانه عشق! ..\r\nاینجا زمین نیست، قطعه‌ای از آسمان! ..\r\nنمی‌دانم چون شام غریبان است اینگونه اینجا غم و غربت دارد یا همیشه این همه بغض اینجا بر دل می‌نشیند .. نماز را در حسینیه حاج همتی بخوانی که سال‌ها رزمندگان اسلام و کبوتران وادی شهادت نماز خواندند .. و بیایی بنشینی روی خاک‌های دوکوهه .. و بشنوی از همهمه و شیدایی در این مکان لا مکان و الهی .. هنوز صدای گام‌های شهدا در صبحگاه که در حیاط دوکوهه می‌دوند به گوش می‌رسد .. خوب گوش کن !! ..\r\nو قرار است امشب ..\r\nو قرار است امشب سفری عجیب و کوتاه داشته باشیم به درون خودمان ..\r\nنمی‌دانم اسمش را تا به حال شنیده‌ای؟؟ .. "گردان تخریب" ! ..\r\nبی‌تابم و دلتنگ برای شب رفتن به گردان تخریب ..\r\nدر راه رسیدن به تخریب رمز را فراموش نکنی\r\nکلام آخر . . .\r\n\r\nاینجا می‌شود به اوج رسید، اینجا می‌شود در قعر خود فرو رفت، \r\nاینجا می‌شود به خود پرداخت و از خود رها شد ..\r\nاگر می‌خواهی ملحق شوی باید شهید شوی !! که غیر شهدا را از این نردبان راهی نیست ..\r\n  باید شهید شوی !!\r\nچه خوب گفت تابلو نوشته کانال کمیل:\r\n" هر که شهید نشود لاجرم خواهد مُرد "\r\n\r\nباید راهی شد، جان داد،‌سر سپرد، فدا شد، آن هم برای کسی که اقرب الینا من حبل الورید است ... قریب غریب در وانفسای نفس، گم شده‌ای که باید آن را پیدا کرد پیش از آنکه مرگ ..\r\nباید شهید شد! بیچاره آنکه جز شهادت بار سفر بربندد و بانگ الرحیل را لبیک گوید ..\r\nباید سفر کرد، از خود به غیر خود؛\r\n\r\nباید بار سفر را بست که اگر درنگ کردی فرصت را از دست دادی! اکنون که درجوار پیکر سال‌ها زیر خاک‌مانده‌شان هستی دست به دامانشان بیفکن و تمانا کن از عمق وجود! شاید سر ریسمان را به تو نشان دادند و تو نیز راهی شدی! .. بخواه چراغ وجودشان راه را برایت روشن نگه‌دارند تا شاهراه را گم نکنی!\r\nشاهراه شهادت ..\r\n\r\n\r\n ","content_html":"

اول سلام، مثل همیشه به نام تو . . .<\/span><\/span><\/p>\n

بسم الله الرحمن الرحیم<\/strong>
\n   به نام خدایی که صاحب این روزهاست، بسم رب الفاطمه سلام‌‌الله‌علیها،
\n                                                                     و بسم رب الشهداء ...
\n   گاهی باید سفر کرد، دور شد از هیاهوی اغیار، ...
\n        گاهی باید هجرت کرد از خود به سوی سرزمین بی‌خودی، ...
\n             گاهی باید غرق شد در سیل کاروان نور ...
\n                  گاهی باید ... دل را به دریا زد و خود را به تلاطم حادثه افکند ...
\n                                      و در این میان دل را به وادی عشق رهسپار کرد ...
\n   وادی که سال‌هاست بی‌تاب آن است، ..
\n      دل را باید سپرد به سفر ناشناسی در راه‌های فراموش شده‌ی عشق‌بازی با حق ...
\n               باید راهی شد؛ حتی اگر شب و روز، شهادت بانوی دوعالم باشد ..

\n   کوله بارت را بر بند که راهی سفریم ..
\nوجودت را از هر چه غیر اوست خالی کن که هر چه خالی تر راهی شوی، بیشتر وجودت را پر می‌کنند .. راهی می‌شویم تا بچشیم قطره‌ای از دریای شهدا را ..

\nراهی می‌شویم، به نیابت از دو شهید گمنام دانشگاهمان، عملیات والفجر8 ؛ ..
\nرمز عملیات (سفر) : \"یا زهرا\" سلام الله علیها ؛ ..<\/span><\/span><\/p>\n

حرف دل . . . \"\"<\/strong><\/span><\/span><\/p>\n

یک وقت هست که به این در و آن در می‌زنی، .. بالا و پایین می‌روی تا به چشم شهدا بیایی ..اما؛ ..

\nیک وقت هست که آرام در مسیر نگاه شهدا می‌نشینی و خودت را در معرض نگاه شهدا قرار می‌دهی ببینی آیا تو عیار و لیاقت زائران شهدا شدن را داری؟؟ یا نه ..
\nدل در دلت بی‌تابی می‌کند که آیا شهدا مرا می‌پذیرند ؟؟ ..
\nچه شیرین است که شهدا با نگاهشان به تو چشم بدوزند و بعد از این نگاه عمیق ..
\nتو را برای زیارتشان بخوانند ...
\nامید بسته بودم نه به لیاقت خود، .. بلکه به حرمت حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها
\n    او که بی‌تاب روضه‌هایش بودید و بر سر سربند مزین به نام او غوغا می‌کردید ..
\n  آی شهداء !! ..
\nای کسانی که عند ربهم یرزقون را برای شما گفته‌اند؛ ...
\n        لقمه‌ای برای روح گرسنه‌ام می‌گیرید ؟! ...<\/span><\/span><\/p>\n

منزل اول : اروند . . . \"\"<\/strong><\/span><\/span><\/p>\n

نام اروند را که می‌شنوی ناخودآگاه به یاد عملیات والفجر 8 می‌افتی؛ .. عملیاتی که دو یادگار از آن روزها در نزدیکی ما به تازگی خانه کرده‌اند ..
\nشهدایمان را می‌گویم ..
\nدلت را همراه من روانه کن!
\nروزها و شب‌ها را که مرور کنی می‌بینی که این روزها، روزهای داغ ریحانه رسول الله است، ..
\nنیت سفرمان را یادت بیاید به نیابت از شهدای گمنام دانشگاه است،‌ ..
\nبه شهدایمان که فکر کنی می‌بینی آنها در عملیات والفجر8، اروند کنار، با رمز عملیات یا زهرا سلام الله علیها شهید شده‌اند، ..             عجیب نیست ! ..

\nزمین و زمان دست به دست هم دادند که من و تو اول سرزمینی که پا در آن می‌گذاریم وادی باشد که با تمام رنگ و بوهای سفرمان هم نوایی داشته باشد ..
\n نمی‌دانم سفرت را با چه نیتی شروع کردی! .. اما این تنها اتفاق زیبای این سفر نیست .. با من بیا تا باز هم برایت بگویم .. این تازه اول راه بود ..
\nبوهای عجیبی از این سفر به مشام می‌رسد . . . شامه‌ات را تیز کن ! . . .

\nاروند را که بخوانی بوی شهادت می‌دهد ..
\n   اروند را که بنگری بوی شهدایی را می‌دهد که با موج آب به سوی گمنامی شتافتند ..
\n  
\nاروند رودی است ظاهری آرام دارد اما دلش غوغای امواج پرتلاطم است ..
\n   اروند رودی است که حامل تابلویی است که روی آن نوشته شده است : کربلا 600 کیلومتر، .. اروند رودی است که از کربلا می‌آید ..
\nاروند عجیب بوی \"یا زهرا\" می‌دهد .. یادت نرود ایام فاطمیه است! ..<\/span><\/span><\/p>\n

 \"\"<\/span><\/span><\/p>\n

منزل دوم : شلمچه . . .<\/strong><\/span><\/span><\/p>\n

هر وقت اسم شلمچه می‌آید ناخودآگاه یاد این شعر می‌افتی:\"\"
\n\"اما میون جبهه‌ها، شلمچه بیشتر از همه
\nگرفته بوی فاطمه ..
\nذکر لبا،‌ وقتی که یازهرا می‌شد
\nهمه گره‌هامون وا می‌شد ..\"

\nچه خبر است در عالم که ما باید زمانی راهی این وادی مقدس شویم که نه تنها ایام بوی فاطمه می‌دهد، .. بلکه پرستوهای پرکشیده از این دیار نیز فاطمی باشند، .. و عاشق فاطمی، .. یادت نرود ایام فاطمیه است! ..

\nغروب باشد، آن هم غروبی که در آخرین‌های روزهای عمر مادر است ..
\n   خاک باشد، آن هم خاکی که از جنس بهشت است رو به خاک کربلا ..
\n      دل بی‌تاب باشد آن هم برای شهدا .. و من در چند قدمی مرز کربلا ..

\nو شهدا بی‌تاب مادر .. نجوای یا زهراهایشان را می‌شنوی؟! .. گوش کن!! ..
\nتو هم با آنها ذکر یا زهرا بگیر .. چند روزی بیشتر مهمان مادر نیستیم!! ..
<\/span><\/span><\/p>\n

منزل سوم : طلائیه . . .<\/strong>\"\"

\n\"فاخلع نعلیک! إنّک بالواد المقدس طوی\"
\n     سر در ورودی کربلای طلائیه ..

\nبه اینجا که می‌رسم قلمم از کار می‌افتد .. از کجایش بگویم .. از شهدای عملیات خیبرش .. از حاج همتش .. از شهید خرازی‌اش .. از ..
\nبه طلائیه که می‌رسی فقط کفش‌هایت را که کم است .. باید تمام خودت را رها کنی و دلت را بسپاری به دست شهدا .. صدای مجنون می‌آید ..

\nقدم‌هایت را آرام بر روی خاک‌های طلائیه بگذار که بال ملائک فرش آنجاست .. و این روزها بال ملائک زخمی تر است .. هم بخاطر شهدا و هم بخاطر مادر شهدا .. روزهای پایانی عمر مادر است .. یادت نرود! ایام فاطمیه است! ..

\nشهدا مجلس عزا برپا کردند .. دل بده به بزم عاشقی شهدا برای عزای مادر ..

<\/span><\/span><\/p>\n

\"\"<\/span><\/span><\/p>\n

منزل چهارم : مسجد جامع خرمشهر . . .  <\/strong>
\"\"
\nسلام بر خرمشهر، ..
\nسلام بر مسجد جامع خرمشهر، ..
\nو سلام بر همه دلاورانی که این مسجد و همه خرمشهر، معراج شان شد، ..
\nو سلام بر همه جان های تابناکی که با جهاد خویش خرمشهر را به کربلا گره زدند.
\nای گلدسته! تا آسمان خدا قد بکش برای اذان، بر فراز مسجد جامع خرمشهر ..
\nو اگر تیرها، هزار در هزار هم شد، مبادا از پا بنشینی .. یادمان نرود!
\n\"خرمشهر را خدا آزاد کرد\" ..\"\"

\nاین جا خرمشهر، این جا مسجد جامع خرمشهر و من مطمئنم این مسجد، هزار در هزار نماز مقبول به آسمان فرستاده است و چنان می درخشد که چشم فرشتگان خدا را همواره به تماشا می خواند.
\nاینجا صدای شهید سید محمدعلی جهان‌آرا را می‌توان با گوش دل شنید ..

\nیادمان بماند، مراقب
\n    \"خرمشهر ایمانمان\"
\n                       باشیم ..
\n 
منزل پنجم : مزار علی بن مهزیار . . .<\/strong>\"\"

\nتا به حال عاشق و شیدای امام زمانت شده‌ای؟! ..
\nتا به حال آتش حرمان و دوری‌اش درونت را سوزانده؟! ..
\nتا به حال بی‌تاب دیدار مولایت شده‌ای، طوری که خواب و خوراک را از تو بگیرد؟! ..
\nتا به حال از درد دوری‌اش خواب از چشمانت ربوده شده، کامت تلخ شده، سینه‌ات سنگینی کرده، نفست تنگ شده؟! ..
\nاگر نه .. بدان \"عاشق\" نشدی! ..
\nشهدا عاشق بودند که هربار که به شهرشان برمی‌گشتند دلتنگ برگشتن بودن و تاب ماندن و نفس کشیدن در هوای شهری که \"عاشق\" امام زمانشان نیستند را نداشتند ..

\nامروز به زیارت عاشقی می‌روی که سالها دل داده‌ بود و بی‌تاب .. خواب از چشمانش ربوده شده بود در فراق مولایش .. نذر کرده بود چهل سال به حج تمتع برود تا چشمش به دیدار مولایش روشن شود .. حالا چرا مکه؟! ..
\nشنیده‌ای حج بر امام زمانمان واجب است ..
\n    شنیده‌ای بر حاجی واجب است در روز عرفه از اذان صبح تا اذان مغرب در عرفات بماند و از آنجا خارج نشود ..
\n          حال در تمام سال! یک روز هست که تو می‌دانی مولایت کجاست ..
\nو علی بن مهزیار عاشق و گرفتار .. هر سال راهی حج می‌شد .. به عشق مولایش ..
\nبه سی سال نرسیده بود که ناامید شد و دلتنگ .. شبی در خواب دید که به او می‌گویند امسال به حج بیا! مولایت را خواهی دید ..
\nعلی بن مهزیار راهی حج می‌شود .. بی‌تاب‌تر از همیشه .. امام وعده دیدار داده بود .. موعد سر می‌رسد، روز عرفه! .. و با راهنمایی فرستاده امام راهی خیمه امام می‌شود ..
\nبعد از این همه بی‌تابی! .. علی بن مهزیار چطور تا خیمه امام رفت .. چطور پرده خیمه امام را بالا زد .. چطور امام را دید .. خدا می‌داند ..
\nفکر می‌کنی وقتی امام را دید، امام در اولین کلام چه سخنی به علی بن مهزیار فرمود؟!.. باورت نمی‌شود که امام چه فرمودند! ..
\nامام رو به علی بن مهزیار کردند و فرمودند: دیر آمدی سراغ ما ؟! ..
\nعلی بن مهزیار به امام گفت: آقاجانم من نشانی از شما نداشتم وگرنه زودتر به دیدار شما می‌آمدم ..
\nامام فرمودند: اگر بهتر بودی زودتر به تو نشانی می‌دادیم !! ..
\nمولایمان منتظر دیدار حضوری ماست ..
\nمَتی ترانا و نراک .. کی شود که ما همدیگر را ببینیم ..
\nوارد زیارت شدی، .. دلت که شکست، .. من درمانده را نیز دعا کن که از چشم مولایم نیفتم، ..
\n* * * * *
\nچه انتظار غریبی .. تو بین منتظران هم عزیز من چه غریبی .. عجیب تر که چه راحت نبودنت شده آسان .. فقط نشسته ایم و گفتیم .. خدا کند که بیایی ..
<\/span><\/span><\/p>\n

 \"\"
<\/span><\/span><\/p>\n

منزل ششم : فکه . . .<\/strong>\"\"

\nبه اینجا که می‌رسم قلم در دستم باز می‌ماند، بغض گلو را می‌فِشُرد، اشک جاری می‌شود و اقرار می‌کنم که ناتوانم از بیان فکه ..
\nفکه، فکه، فکه، فکه، فکه .. و می‌خواهی تا آخر بنویسی فکه .. اولین قدم‌ها را که در رمل‌ها می‌گذاری بی‌اختیار یاد رمل‌های کربلا می‌کنی .. بوی شهادت عجیب اینجا را پر کرده است .. به هر سو نگاه می‌کنی بال و پر شهادت بازِ باز است! ..
\nقلب‌ فکه‌، میان‌ کانال‌ِ کمیل‌ جا ماند.
\nاز فکه‌، فقط‌ باید در فکه‌ سخن‌ گفت‌ و بس‌.
\nسوغات‌ فکه‌، چه‌ می‌تواند باشد جز مُشتی‌ سیم‌ خاردار و رمل؟
\nفکه بوی شهید آوینی می‌دهد که گفت:
\n« مکه برای شما، فکه برای من! بالی نمی‌خواهم همین پوتین‌های کهنه‌ام می‌توانم به بهشت بروم »\"\"
\nدر فکه‌ بود که‌ هر که‌ آرزو می‌کرد چونان‌ مادرش‌ مفقود بماند، پیکری‌ از او باز نیامد و گمنام‌ خفت‌ .. یادت نرود، ایام فاطمیه است! ..
\nفکه‌ را تنهایی‌ عشق‌ قداست‌ بخشیده‌.
\nمگر می‌شود فاطمه‌ دلش‌ در فکه‌ نسوخته‌ باشد؟
\nمگر می‌ شود مهدی‌ فاطمه‌ بر فکه‌ گذری‌ ونظری‌ نداشته‌ باشد؟
\nروی رمل‌ها که قدم برمی‌داری .. یادت نرود .. 
\n 
منزل هفتم : معراج . . .<\/strong>
\"\"
\nشب شهادت است .. یا زهرا ..
\nامشب قلب شهدا عجیب گرفته ..
\nامشب بغض درون سینه سنگینی می‌کند ..
\nامشب خانه امیرالمومنین بی چراغ می‌شود .. و بچه‌ها عزادار مادر ..
\nاگر تمام خاک‌های مقدس را زیارت کردی، اینجا بزم عاشقی با خود شهداست! ..
\nاینجاست که می‌خواهی تمام عالم را بدهی و بیشتر در کنار پیکر مطهر شهدا بمانی! ..
\nکمی دلت را جلا بده .. آه .. اشک امان نمی‌دهد .. شهدا از غصه حضرت زهرا دق می‌کنند .. جان می‌دهند .. بی‌تاب می‌شوند ..
\nحالا به خودت نگاه کن! .. در چنین شب عزیزی مهمان خودِ خودِ شهدا هستی!! ..
\nاین بزم و این میدان .. شهدای گمنام دانشگاه را فراموش نکن ..
\nامشب هم در جوار شهدا ذکر را فراموش نکن .. جهت تسلای قلب شهدا و به نیابت از شهدا .. 
\n   سلام الله علیها
<\/span><\/span><\/p>\n

\"\"
<\/span><\/span><\/p>\n

منزل هشتم : هویزه . . . <\/strong>\"\"

\nشب، شب شهادت حضرت زهراست ..
\nهویزه با نام شهید علم‌الهدی عجین است؛ با خاطرات نبرد نابرابر عده‌ای محدود در مقابل لشگر تانک‌ها و به خون غلتیدن‌های جوانان مومن.
\nمحمدحسین قدوسی، فرزند شهید قدوسی و نوه علامه طباطبایی بود. به سینه‌اش تیر خورده بود و داشت دست و پا می‌زد. رفتم کمکش کنم که دیدم دارد با خون سینه‌اش وضو می‌گیرد... مبهوت مانده بودم. گفت کمکم کن به حالت سجده بروم. پیشانی‌اش را بر خاک گذاشت و پر کشید.

منزل نهم : کانال کمیل . . . <\/strong>

\nنامش را شنیده‌ای؟! .. پرستوی کمیل .. شهید ابراهیم هادی ..
\nدر جای جای کانال کمیل از هر کس که یاد کنی آخرش به ختم می‌شود به یگانه مرد گردان کمیل و حنظله .. کسی که پیکر شهدا را برگرداند اما .. خودش جاماند ..\"\"
\nجاماند تا مانند مادرش حضرت زهرا سلام الله علیها گمنام بماند ..
\nروز، روز شهادت حضرت زهراست .. و ما در کانال کمیل .. ذکر \"یا زهرا\" می‌گیریم به نیابت از شهید ابراهیم هادی .. که عاشق حضرت زهرا بود و برایش روضه می‌خواند ..
\nتابلو نوشته کانال کمیل :
\n« هر که شهید نشود ؛ لاجرم خواهد مرد ! »
\nآخرین برگ دفترچه یادداشت یکی از شهدای گردان حنظله :
<\/span><\/span><\/p>\n

  \"\"
<\/span><\/span><\/p>\n

منزل دهم : دوکوهه . . . <\/strong>\"\"

\nدو کوهه السلام ای خانه عشق! ..
\nاینجا زمین نیست، قطعه‌ای از آسمان! ..
\nنمی‌دانم چون شام غریبان است اینگونه اینجا غم و غربت دارد یا همیشه این همه بغض اینجا بر دل می‌نشیند .. نماز را در حسینیه حاج همتی بخوانی که سال‌ها رزمندگان اسلام و کبوتران وادی شهادت نماز خواندند .. و بیایی بنشینی روی خاک‌های دوکوهه .. و بشنوی از همهمه و شیدایی در این مکان لا مکان و الهی .. هنوز صدای گام‌های شهدا در صبحگاه که در حیاط دوکوهه می‌دوند به گوش می‌رسد .. خوب گوش کن !! ..
\nو قرار است امشب ..
\nو قرار است امشب سفری عجیب و کوتاه داشته باشیم به درون خودمان ..
\nنمی‌دانم اسمش را تا به حال شنیده‌ای؟؟ .. \"گردان تخریب\" ! ..
\nبی‌تابم و دلتنگ برای شب رفتن به گردان تخریب ..
\nدر راه رسیدن به تخریب رمز را فراموش نکنی
\nکلام آخر . . .

\nاینجا می‌شود به اوج رسید، اینجا می‌شود در قعر خود فرو رفت،
\nاینجا می‌شود به خود پرداخت و از خود رها شد ..
\nاگر می‌خواهی ملحق شوی باید شهید شوی !! که غیر شهدا را از این نردبان راهی نیست ..
\n  باید شهید شوی !!
\nچه خوب گفت تابلو نوشته کانال کمیل:
\n\" هر که شهید نشود لاجرم خواهد مُرد \"

\nباید راهی شد، جان داد،‌سر سپرد، فدا شد، آن هم برای کسی که اقرب الینا من حبل الورید است ... قریب غریب در وانفسای نفس، گم شده‌ای که باید آن را پیدا کرد پیش از آنکه مرگ ..
\nباید شهید شد! بیچاره آنکه جز شهادت بار سفر بربندد و بانگ الرحیل را لبیک گوید ..
\nباید سفر کرد، از خود به غیر خود؛

\nباید بار سفر را بست که اگر درنگ کردی فرصت را از دست دادی! اکنون که درجوار پیکر سال‌ها زیر خاک‌مانده‌شان هستی دست به دامانشان بیفکن و تمانا کن از عمق وجود! شاید سر ریسمان را به تو نشان دادند و تو نیز راهی شدی! .. بخواه چراغ وجودشان راه را برایت روشن نگه‌دارند تا شاهراه را گم نکنی!
\nشاهراه شهادت ..
<\/span><\/span><\/p>\n


\n \"\"<\/span><\/span><\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2014-03-15 11:28:04","content_date_event":"2014-03-15 11:28:04","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2014-04-05 09:55:24","content_date_register":"2014-03-15 11:28:04","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":1,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":3014,"eid":3014,"attach_title":null,"attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/5\/attach\/201403\/2180_1014085914_150_95.webp","300":".\/cache\/5\/attach\/201403\/2180_1014085914_160_101.webp","400":".\/cache\/5\/attach\/201403\/2180_1014085914_160_101.webp","600":".\/cache\/5\/attach\/201403\/2180_1014085914_160_101.webp","900":".\/cache\/5\/attach\/201403\/2180_1014085914_160_101.webp","1200":".\/cache\/5\/attach\/201403\/2180_1014085914_160_101.webp"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":1014085914,"files":{"original":{"url":".\/file\/5\/attach\/201403\/2180_1014085914.jpg","width":160,"height":101,"size":0}}}]}]]